TAHTEREVALLİ SİYASETİNDEN ÇIKIŞ ZAMANI…
Bu ülkede siyaset uzun zamandır bir tahterevalliye dönmüş durumda.
Bir taraf iner, diğeri çıkar. İktidar değişir, roller değişir… ama sonuç değişmez.
Halk ise bu oyunun dışında değil, tam ortasında.
Ama ne yazık ki oyuncu değil adeta bakıcı.
Kim daha iyi iniyor, kim daha hızlı çıkıyor, onu izlemekle meşgul.
Oysa gerçek mesele çok daha ağır:
Sorunlar yerinde durmuyor. Büyüyor. Derinleşiyor. Katmerleşiyor.
Hayat pahalılaşıyor.
Gelir eriyor.
Gelecek belirsizleşiyor.
Ama siyaset hâlâ “kim gelecek, kim gidecek” tartışmasının ötesine geçemiyor.
Artık açıkça görülüyor ki bu seçim bir “isimler yarışı” olmayacak.
Bu seçim, bir çözüm yarışı olacak.
Halk ilk kez bu kadar net bir şekilde şunu sorguluyor:
“Kim yönetecek?” değil,
“Kim çözecek?”
Projeler konuşulacak.
Ekonomi planları tartılacak.
Çıkış haritaları incelenecek.
Boş sloganların, alışılmış vaatlerin bu kez karşılığı olmayacak.
Mevcut iktidarın kendi içindeki değişimi de belirleyici olacak.
Bir “kan değişimi” gerçekten vizyon değişimi mi olacak,
yoksa sadece isim değişikliği mi?
Seçmenin terazisi bu kez daha hassas.
Ancak şunu da açıkça söylemek gerekir:
Eğer siyaset yine aynı döngüye girerse,
yani kim gelirse gelsin bu tahterevalli düzeni devam ederse,
bu ülke yerinde saymayacak — geriye gidecek.
Çünkü artık taşıdığımız yük,
“olduğu yerde kalınabilecek” bir yük değil.
Çıkış yolları aslında bellidir.
Ekonomi, popülizmle değil bilimle yönetilir.
Bu nedenle ekonomistler devreye girmelidir.
Kamu yönetimi, tecrübe ister.
Daha önce ülke yönetmiş, kriz görmüş, çözüm üretmiş kadrolara ihtiyaç vardır.
Ve en önemlisi:
Vizyon gerekir.
Günü kurtaran değil, geleceği kuran bir anlayış.
Ben bu ülkenin içinden gelen biriyim.
Sahada olan, emek veren, mücadele eden bir sendikacıyım.
Gördüğüm gerçek şudur:
Halk artık kandırılmak istemiyor.
Halk artık oyunun parçası değil, çözümün ortağı olmak istiyor.
Bu yüzden çağrım nettir:
Tahterevalli siyasetini bırakın.
Bu ülkeyi oyun alanı olmaktan çıkarın.
Çünkü bu halk artık izlemek değil,
yaşamak istiyor.
